Titik ni Ederic

PNoy at wang-wang

Ederic — Mon, 12 Jul 2010 06:04:58 +0000

Naging simbolo ng pagiging arogante at pagkalango sa kapangyarihan ang maiingay na sirena ng sasakyan, o iyong kung tawagin ay wang-wang. Sa kalsada, hinahawi tayo ng mga may wang-wang upang di sila maantala sa pagsisikip ng trapiko. Para tayong mga aliping sagigilid na kailangang gumilid at magbigay-daan sa mga amo’t mga anak ng diyos.

Noong isang taon, sinimulan ko ang isinulat kong pag-alaala kay dating Pangulong Cory Aquino sa kuwento tungkol sa mga may wang-wang:

“Kagabi, in-overtake ang sinasakyan kong taxi ng mga motorsiklong may wang-wang. Kasunod nila’y ilang magagarang kotseng may wang-wang din. Napilitan pang huminto ang isang bus para bigyan sila ng daan. Malamang ay may sakay na VIP — posibleng opisyal ng gobyerno.”

Kako’y di magugustuhan ng dating pangulo ang ganoon. Noong 1986, sa kanyang daan papunta sa pagluluklok sa kanya sa bilang pinakamakapangyarihang tao sa bansa, buong ingat na sinunod niya ang mga ilaw-trapiko.

Kaya naman ikinatuwa ko na gaya ng kanyang ina, sinimulan ng bagong Pangulong Noynoy Aquino ang kanyang pamamahala sa parehong pagtanggi sa malaswang pagpapakita ng kapangyarihan.

Ganito ang sabi ni Pangulong Noynoy sa kanyang inaugural speech: “Walang lamangan, walang padrino at walang pagnanakaw. Walang wang-wang, walang counterflow, walang tong…”

Mayroon na talagang batas tungkol sa paggamit ng wang-wang. Ayon sa Presidential Decree 96, ang maaari lamang gumamit nito ay ang pangulo, pangalawang pangulo, Senate president, House speaker, at chief justice. Pero ngayon nga, mismong ang pangulo ay ayaw gumamit nito.

Ikinatuwa at pinalakpakan ng marami ang pahayag ni Noynoy. Tumugon ang mamamayan sa pamamagitan ng pakikilahok. Sa Internet, may gumawa ng Facebook group kung saan pwedeng i-report ang mga may wang-wang. Nakiisa rin ang kapulisan sa pamamagitan ng aktibong paghuli sa mga may ilegal na wang-wang. Nasampolan nga kamakailan ang dating kongresistang si Annie Susano.

May mga nagsasabing kailangang pa ring gumamit si Noynoy ng wang-wang para na rin sa kanyang kaligtasan. Ngunit sa ngayon, pinaninindigan niya ang pagiging isang mabuting halimbawa. Masama nga naman kung sasabihing “All animals are equal” tapos biglang durugtungan ng “but some animals are more equal than others.”

May mga iba naman na nagsasabing kung gusto raw ni Noynoy na magpapogi, dapat ay di lang wang-wang ang kanyang tugunan, kundi pati rin bang-bang (extrajudicial killings) at ang isyu sa Hacienda Luisita. Valid ang kanilang mga isyu. Pero ayos din sa pagbibigay ng mungkahi: may kasamang banat. Sabagay, karamihan sa kanila’y hindi naman talaga nagbigay o magbibigay pa ng pagkakataong patunayan ni Noynoy ang kanyang katapatan. Para sa kanila, bawat hakbang tungo sa daang matuwid na sinasabi ni Noynoy ay pagpapapogi lamang.

Pero sa palagay ko, kapag tinanong ang mas nakararami sa taumbayan, malalamang kasama sila ng pangulo sa pagsupil sa wang-wang.

(Pinoy Gazette)

Bagong umaga

Ederic — Mon, 28 Jun 2010 05:55:47 +0000

(Unang nalathala sa Tinig.com)

Maganda ang gising ko noong umaga pagkatapos ng eleksyon. Kaisa ako ng isang buong bayang wari’y sabay-sabay na naglabas ng isang mapagpalayang buntung-hininga matapos ang di-inaasahang kinalabasan ng halalan.

Sa kabila ng napakaraming mga pangambang dulot ng kawalang-tiwala sa mga nakaupong aliw na aliw sa kapangyarihan, nairaos din ang halalan. Pagsapit ng gabi, nasaksihan ko sa telebisyon ang mabilis na pagdating ng mga resulta ng botohan. Tuwang-tuwa ako na kahit sa bilangan ng boto man lang, wari’y ang pagiging first world ay ating natikman.

Siyempre, hindi naman ako nag-iilusyong perpekto na ang lahat at nakarating na tayo sa minimithing Enchanted Kingdom sa larangan ng pulitika at pamamahala. Hindi naman tuluyang binura ng election automation ang karamihan sa mga lumang problema gaya ng katrapohan, bilihan ng boto, at karahasan.

Pero ayon sa pulisya, nabawasan ang mga karahasang kaugnay ng halalan. Gawa marahil ng mabilisang pagpapadala ng mga bilang ng boto sa Comelec, wala nang panahon ang maiitim ang budhi para gumawa ng kabuktutan at ma-Hello Garci ang resulta ng halalan. Kahit paano, magandang simula ito.

Sa umagang iyon pagkatapos ng eleksyon, namalas ko ang maaliwalas ang paligid na pinaliguan ng dilaw na sikat ng araw. May hatid na pag-asa ang noo’y napipinto pa lamang na tagumpay ni Noynoy Aquino, ang tagapagmana ng mga pangunahing bayani ng demokrasya sa ating bansa. Hindi inilaglag ng bayan ang taong kanilang tinawag upang pamunuan ang pagbabalik ng tiwala sa pamahalaan. Nagtagumpay ang kampanyang sinimulan at dinala ng taumbayan, at nailuklok ang bagong people power president.

Hindi man masasabing si Noynoy ay ganap na walang bahid, naniniwala naman akong walang duda ang mga tao sa kanyang katapatan at kababaang-loob. Malaki ang pag-asang sa kanyang pamumuno, magsisilbi siyang mabuting halimbawa para sa mabuting pamamahala at malinis na pamahalaan.

Sa pagkakapanalo ni Noynoy, tumibay ang katiyakan ng pagtatapos ng siyam na taong rehimen ng karahasan at kasinungalingan. Nabigyan din tayo ng isa pang pagkakataong maisakatuparan ang mga napakong pangako ng pangulong pinaupo ng ikalawang people power revolt. Sa tulong ng mga mamamayang naghalal sa kanya, maisakatuparan nawa ito ng pangulong iniluklok ng people power sa loob ng eleksyon.

(Pinoy Gazette)

Koronang tinik

Ederic — Sun, 13 Jun 2010 14:50:50 +0000

Ang reynang itim ay di yayao nang walang huling hirit; dilaw na prinsipe’y pinutungan muna ng koronang tinik!

Sa kabila ng malawakang pagtutol sa loob at labas ng legal community dahil sa mga usaping legal at ethical, nagtalaga si Gloria Arroyo ng bagong punong mahistrado ng Kataastaasang Hukuman — isa sa maraming midnight appointments niya. Ayon sa saligang batas, dalawang buwan bago ang halalang pampanguluhan ay bawal nang mag-appoint ang pangulo ng mga bagong opisyal, liban na lamang kung pansamantala lamang at lubhang kailangan.

Sumapit ang takdang araw ng pagreretiro ni Chief Justice Reynato Puno noong Mayo 17 — na nasasakop ng ban sa midnight appointments. Bago ito, lumutang ang mga bali-balitang bago siya bumaba ay pipiliin ni Gloria ang isang associate justice na dati niyang tauhan. Sa bandang huli, iginiit ng mga taga-Palasyo na puwede namang mag-appoint ng bagong chief justice si Gloria.

Tinutulan ng marami, lalo na ng mga abogado, ang balak na ito ni Gloria. Ayon sa mga guro sa UP College of Law, ang susunod na pangulo na ang dapat magtalaga ng bagong mahistrado. Tatakbo pa rin naman daw ang Korte Suprema kahit acting chief justice lang muna ang mamuno. Dahil si Gloria rin ang nagtalaga sa lahat ng nakaupong associate justices, malalagay raw sa alanganin ang kalayaan ng Supreme Court kung appointee rin niya ang magiging chief justice.

Ganito rin ang posisyon ng noo’y kandidato pa lamang na si Noynoy Aquino. Di raw siya tatayo lamang at panoorin ang pagkawala ng tiwala ng mamamayan sa kalayaan at integridad ng hudikatura dahil lamang sa plano ng administrasyong Arroyo na palawigin ang kapangyarihan nito.

Naniniwala ang mga kritiko na gustong makasiguro ni Gloria. Sa dami ng mga eskandalong kinasangkutan niya habang nasa puwesto, patung-patong ang mga kasong maaaring isampa sa kanya pagkatapos ng kanyang termino. Kung panig sa kanya ang Korte Suprema, makakaligtas siya sa pananagutang legal.

Iniakyat sa Korte Suprema ang kaso, at noong Marso 17, nagbaba ito ng desisyong nagsasabing maaaring magtalaga ng bagong chief justice si Gloria.

At wala na ngang nakapigil kay Gloria. Pinili niya si Associate Justice Renato Corona, na kanyang tagapagsalita at chief of staff noong siya’y pangalawang pangulo. Nang mapatalsik si Joseph Estrada at maging pangulo si Gloria, si Corona ay naging presidential chief of staff, presidential spokesman, at kalaunan ay acting executive secretary. Hindi ipina-cover sa media ang panunumpa ni Corona sa Palasyo ng Malacanang noong Mayo 17.

Nang malinaw nang siya ang nanalo sa eleksyon, sinabi ni Noynoy na di siya manunumpa sa harap ng punong mahistrado ni Gloria. Hindi pa malinaw kung patuloy niyang tututulan ang pagkakatalaga kay Corona kahit pormal nang umupo ang bagong chief justice.

Sa pagtatalaga kay Corona, iiwan ni Gloria si Noynoy sa isang mahirap na kalagayan: kikilalanin ba niya ang kaduda-dudang pagkakatalaga kay Corona para maiwasan ang posibleng constitutional crisis, o patuloy niyang ipaglalaban ang kanyang prinsipyo at makatarungang pagsalungat sa kabila ng kaguluhang maaaring idulot nito?

(Pinoy Gazette)

Eleksyon 2010

Ederic — Mon, 24 May 2010 04:45:33 +0000

Bago isagawa ang nakalipas na halalan, sari-saring pangamba ang bumalot sa isipan ng mga mamamayan. Nagduda ang marami kung matutuloy ang eleksyon. Kinabahan din ang mga tao sa posibilidad na magkaroon ng failure of elections at mangunyapit sa puwesto si Gloria Macapagal-Arroyo o kaya’y aagawin ng isang military junta ang kapangyarihan. At kung sakaling matuloy ang halalan — na nangyari naman — inasahang ito ang maging pinakamarumi — at pagkatapos ng Ampatuan Massacre — ay magiging pinakamadugo sa kasaysayan ng bansa.

Oo, naging marumi ang kampanya: di nagsawa sa batuhan ng putik ang mga kampo ng mga presidential candidates na nanguna sa survey. Hindi pa rin nawala ang bilihan ng boto. At umabot sa 32 ang namatay sa 101 election-related violence na naitala ng Armed Forces of the Philippines. Pero higit na mas mababa ang mga bilang na ito kaysa sa mga naitalang insidente ng karahasan at mga biktima sa mga nakalipas na halalan.

Sa kabila ng napakahabang pila at mangilan-ngilang pumalpak na precinct count optical scan (PCOS) machines sa pinakaunang automated election (o mas tamang sabihing automated na bilangan) sa Pilipinas, sa pangkalahatan ay tila naging isang magandang sorpresa para sa lahat ang nangyari sa halalan. Sa gabi pa lang pagkatapos ng eleksyon ay halos kalahati na ng mga election returns ang nabilang ng Commission on Elections. Nagbadya ito ng masayang balitang magkakaroon na ng bagong pangulo, at tiyak na bababa na sa puwesto si Arroyo.

Nang gabing iyon pa lang, nagkaroon na agad ng ideya ang mga tao kung sino ang susunod na pangulo. Gaya ng inasahan, nanguna sa bilangan si Senador Noynoy Aquino, na tumakbo sa platapormang anti-corruption. Nagbunga ang people’s campaign ni Noynoy, na pinatakbo at pinalakas ng napakaraming volunteers mula sa iba’t ibang bahagi ng bansa. Para sa marami, kabilang ang manunulat na ito, ang pagkakapanalo ni Noynoy ay tagumpay ng people power sa loob ng eleksyon.

Dahil sa mabilis na pagbibilang ng mga boto, naging malinaw na mahirap nang talunin si Noynoy. (Habang isinusulat ito ay may lumalamang siya nang may limang milyong boto sa pinakamalapit na katunggaling si Joseph Estrada.) Naging mabilis din ang pag-amin ng pagkatalo nina Manny Villar, Gilbert Teodoro, at Richard Gordon.

Bagama’t may mga reklamo pa rin ng iregularidad ang mga nasa dulo ng bilangan at sa ngayon ay di pa malaman kung si Mar Roxas ba o si Jejomar Binay ang susunod na magiging bise-presidente, masasabing mas marami sa mga Pilipino ay naka-move on na at handa nang samahan ang bagong administrasyong Aquino.

Siguradong hindi magiging madali para kay Noynoy at sa mga Pilipino ang susunod na anim na taon. Maraming isyung haharapin ang bagong pangulo at ang bansa. Ngayon pa lamang ay may kontrobersiya na sa bagong punong mahistrado na ipinagpilitang i-appoint ni Arroyo. At di pa man nakakaupo ay sinasalubong na ng batikos si Noynoy.

Ngunit sa ngayon, ang mahalaga ay nalagpasan ng bansa ang mapanganib at mapanghating yugto ng eleksyon. Mawawala na sa trono ang isang pangulong kinasusuklaman para palitan ng isang lider na pinagtitiwalaan ng bayan.

(Pinoy Gazette)

Babay, Gloria?

Ederic — Sun, 09 May 2010 09:30:27 +0000

Gloria Macapagal-Arroyo (Gov.ph Photo)

Ito ang mga pangako ni Gloria Macapagal-Arroyo nang maging pangulo siya matapos mapatalsik si Joseph Estrada sa EDSA 2: paglaban sa kahirapan, mabuting pamamahala, bagong pulitika, at pagiging mabuting halimbawa sa mga pinamumunuan.

Sa halip, eto ang mga maaalala natin sa kanyang siyam na taon sa poder:

Giyera ng US sa Iraq. Sa pagiging sunud-sunuran sa Amerika, kinaladkad ni Gloria ang Pilipinas sa pamamagitan ng pagsuporta sa pandirigma nito sa Iraq.

Mga Kasinungalingan. Bukod sa hindi pagtupad sa mga pangako niya sa EDSA 2, nagkunwari si Gloria na di na tatakbo sa halalang 2004. Ginamit pa niya ang pangalan ni Gat Jose Rizal sa kanyang “pangako.” Pagkalipas ng ilang buwan, “nagbago ang isip” niya.

Fertilizer Scam. Sa tulong ni Jocjoc Bolante, kaibigan ng asawa ni Gloria, ginamit sa kampanya ni Gloria at ng mga kaalyado niya ang pondo para sa pataba na dapat ay mapupunta sa mga magsasaka.

Proclamation 1017. Noong Pebrero 24, 2006, nagdeklara si Gloria ng State of Emergency dahil daw sa rebelyon ng Kaliwa at Kanan. Kopyang-kopya ng deklarasyon ang martial law ni Marcos. Sa isang linggong iyon, pinagdadakip ng kanyang gobyerno ang mga kritiko.

Hello, Garci! Habang binibilang ang mga boto noong 2004, tinawagan ni Gloria ang Comelec commissioner na si Virgilio Garcillano. Ani Garci, maayos naman ang “ginawang pagpapataas” kay Gloria. Hindi tumangkad si Gloria, pero nanalo siya sa bilangan at muling naging pangulo.

Extrajudicial Killings. Nakapagtala ang organisasyong Karapatan ng 1,188 kaso ng pagpatay ng mga aktibista, mamamahayag, abogado, huwes, taong-simbahan, at iba pa sa ilalim ng administrasyon ni Gloria. Kabilang sa bilang na ito ang 57 biktima ng Ampatuan Massacre.

ZTE Scandal. Noong 2007, kinansela ni Gloria ang isang kontrata sa isang kumpanyang Tsino na maglalatag sana ng national broadband service sa bansa matapos mabisto ang pagkakasangkot ng kanyang asawa at isa pa nilang kaibigan sa panunuhol para maaprubahan ang proyekto.

Nabigong Con-Ass. Noong isang taon naman, pinilit ilusot ng mga mambabatas na kaalyado ni Gloria ang pagbabago ng Saligang Batas sa pamamagitan ng constituent assembly. Umatras sila matapos ang matinding pagtutol ng mga tao.

Ilan lang iyan sa mga para sa akin ay pinakamatitinding kabulastugan sa administrasyon Arroyo. Di pa kasama riyan ang mga isyu at kontrobersiya sa jueteng, Jose Pidal, overpriced na Diosdado Macapagal Highway, Northrail at Southrail projects, paggamit ng PCSO funds sa kampanya, PIATCO deal, bulok na bigas, panunuhol sa mga congressman para di ma-impeach, pagpipiyesta sa Le Cirque, ari-arian sa San Francisco, California, at iba pang di na at ayaw na nating maalala.

Ngayong patapos na ang kanyang termino, ansarap mag-“Babay, Gloria.” Pero huwag muna, sumisigaw pa ng katarungan ang sambayanan.

(Pinoy Gazette)

Ang tipo kong pangulo

Ederic — Sun, 25 Apr 2010 07:30:56 +0000

Si Senador Noynoy Aquino sa Catbalogan, Samar

(Unang nalathala sa Tinig.com)

Gusto ko ng isa pang totoong People Power president.

Maluluklok siya hindi dahil sa pag-iimbot sa kapangyarihan at panlilinlang sa masang tumatayo para sa katotohanan at katarungan. Uupo siya nang walang mga kakuntsabang nangungumisyon at tutulong na makalamang siya ng mahigit isang milyon.

Iluluklok siya ng lakas ng bayan sa pamamagitan ng bayanihan. Kusang-loob siyang susuportahan ng mga mamamayan di dahil sa makukuhang pansariling pakinabang, kundi dahil sa paniniwala sa kanyang kabutihang loob at katapatan. Iboboto siya dahil naghahatid siya ng pag-asang muling sisikat ang araw, ang bansa’y babangon, at ang bagong Pilipinas ay ating masisilayan. Magiging inspirasyon siyang magbabalik ng tiwala nating mga Pilipino sa ating sarili.

Mabuti sana kung siya’y maka-Diyos, makabayan, makatao, at makakalikasan. Perpekto rin kung siya’y maalam sa kasaysayan at magsusulong ng katarungan.

Ngunit dahil tayo’y nasa di-perpektong mundo, pasado na sa akin kahit may konting bahid, kahit may konting duda, basta kapani-paniwala ang katapatan. Ang susunod na anim na taon ay panahon ng muling pagbubuo, kaya’t napakahalagang may tiwala tayo sa susunod na pangulo. Paano makakasulong kung ang pinuno’y may karanasan, pero laging ang bayan ay nanganganib na isahan?

Hindi ako maghahangad ng pangulong ang ipinagmamalaki ay talino at galing kung sa kampong tiwali siya nanggaling.

Ayoko rin ng pangulong pera ang pinaiikot, kumukupkop sa mga kaanak ng kurakot, at sa pananagutan ay tila natatakot.

Di lang sa nagkukunwaring mahirap ako umiilag. Iwas-pusoy rin ako sa mga nagkukunwaring para sa mahirap, pero sa totoo’y nagdadala naman ng sobrang pahirap.

Ang tipo kong pangulo ay iyong tinawag ng bayan at kung mananatiling tapat ay di nito iiwan.
Dapat siyang magpunyaging maisakatuparan ang mga pangako ng People Power: kalayaan, kapayapaan, tunay na demokrasya, tunay na reporma sa lupa, paglaban sa kahirapan, mabuting pamamahala, bagong pulitika, at lideratong magiging mabuting halimbawa.

Kung dahil sa malinis na gobyerno ay kokonti ang corrupt, mababawasan din ang mahihirap. Kung iwawaksi ng bagong pangulo ang mga trapo at itatakwil ang mga oportunista’t balimbing, mangingibabaw ang bagong pulitika. Kung siya’y magsisilbing magandang halimbawa at inspirasyon ng pagiging mabuting Pilipino at pinuno, baka sakaling unahin ng mga tao ang kapwa, makilala ang disiplina, at muling sumilang ang pagmamahal sa bayan.

(Pinoy Gazette)

Pangalan at pangako

Ederic — Sun, 11 Apr 2010 18:59:39 +0000

Si Senador Noynoy Aquino sa Pangasinan. (Senate website)

Patuloy na nangunguna sa surveys si Senador Noynoy Aquino, kandidato sa pagkapangulo ng Partido Liberal. Sa pinakahuling survey ng SWS, muling lumaki ang lamang ni Noynoy sa kanyang pangunahing katunggali na si Senador Manny Villar ng Partido Nacionalista.

Nakatungtong ang kampanya ni Noynoy sa pamana at pangalan ng mga magulang niyang bayani ng demokrasya: sina Ninoy at Cory. Kontra-corruption at kontra-Gloria rin ang inilalako niyang linya.

Ngunit pinupuna ng mga kritiko ang kakulangan ni Noynoy ng karanasan sa pamamahala. Naka-tatlong termino siya bilang kinatawan ng Tarlac at tatlong taon bilang senador nang walang naipapasang mga batas. Di siya kasingyaman ni Villar, kasingporma ni Gibo Teodoro ng Lakas-CMD o kasing-charming ni Erap Estrada ng Puwersa ng Masa. Tila umiiwas din siya sa mga forum at mga panayam sa media. Pero kahit sinasabing chain smoker at di gaanong matikas, pinagkakaguluhan at dinurumog pa rin siya ng mga tao sa kampanya.

Paglaban sa katiwalian, mapagbagong pamamahala ang pangunahing plataporma Noynoy. Naglabas siya ng dokumentong “Social Contract with the Filipino People,” na naglalatag ng mga plano nila ng katiket na si Mar Roxas. Isinasaad dito ang mga pagbabagong kailangan ng Pilipinas. Pero sa kabila ng kontrobersiyal na Hacienda Luisita ng angkang Cojuangco-Aquino, kapuna-punang walang binabanggit ang social contract tungkol sa reporma sa lupa. Bagama’t binanggit sa dokumento ang problema sa Mindanao, kinaligtaan naman nito ang rebelyong komunista.

Inaaasahang magsusulong ng pagbabago si Noynoy. Nakuha niya ang suporta ng mga bagong pulitikong para sa mabuting pamamahala gaya nina Among Ed Panlilio ng Pampanga at Grace Padaca ng Isabela. Ngunit maaga pa lang ay napasok na sa kompromiso ng tradisyunal na pulitika si Noynoy. Kahit tumatakbong anti-Gloria, tinanggap ng partido ni Noynoy ang ilang pulitikong bumalimbing mula sa administrasyon, gaya nina Ralph Recto, Cesar Montano. Isama rin ni Noynoy sa senatorial lineup niya si Dr. Martin Bautista, na nang-iwan ng mga dating kasamahan sa Ang Kapatiran Party.

Samantala, tinanggihan ni Noynoy ang pagkakataong makipag-alyansa sa mga grupong Magdalo nina Senador Antonio Trillanes at Bayan Muna nina Ka Satur Ocampo — mga kilalang tunay na lumalaban sa tiwaling rehimeng Arroyo.

Maraming mga tagasunod ni Noynoy ang magaling bumanat. Sa kabila ng kakayahang magbayad ng mamahaling PR firms, hindi naiwasan ni Villar ang negatibong epekto ng kampanyang Villaroyo — na nagsasabing siya ang sikretong kandidato ni Arroyo. Buong giliw itong pinalulutang ng kampo ni Noynoy. Ang aktibistang si Risa Hontiveros nga, na kandidatong senador ng Liberal, nagsusuot pa ng pulang balabal na may nakasulat na “Villaroyo.” May mga kumalat ding forwarded email ng isang mansion na sinabing kay Villar daw — pero hindi pala.

Sa kabila ng mga kahinaan ni Noynoy at ng kanyang kampanya, hindi maitatangging marami pa ring Pilipino ang kusang-loob na nangagampanya para sa kanya. Dito sa Kamaynilaan, laganap ang dilaw na ribbon na sagisag ng kanyang kampanya — mga puno, mga poste at mga kotse.

Umaasa ang mga tagasunod ni Noynoy na di niya sisirain ang magandang pangalan ng kanyang mga magulang. Pinanghahawakan nila ang pangakong di siya magnanakaw.

Nakakalungkot na sa halalang ito, nakakapit lamang tayo sa mga pangako at magandang pangalan. Nguni’t wari’y wala na tayong ibang mapagpipilian.

Si Manny Villar… (2)

Ederic — Sun, 28 Mar 2010 16:17:32 +0000

Si Sen. Manny Villar kasama sina Sen. Loren Legarda, Rep. Satur Ocampo, at Rep. Liza Maza.

Bukod sa kahandaang gumastos nang malaki sa kampanya, ipinakita rin ni Senador Manny Villar ang kanyang husay sa pakikipag-alyansa at pagpayag sa kumpromiso para maakyat ang trono sa Palasyo.

Gaya ng kapwa dating House Speaker na si Jose De Venecia, naipakita ni Villar ang sipag at tiyaga sa paglikha ng “rainbow coalition.” Sa kampanyang ito, nagawa niyang mapagsama-sama ang mga indibidwal at grupo mula sa magkakatunggaling interes. Kaya naman kumbaga sa ulam, ang isasabak niyang Nacionalista Party slate ngayong Mayo ay mistulang chop suey.

Si Senador Loren Legarda, ang running mate niya, ay kasapi ng Nationalist People’s Coalition (NPC) ni Danding Cojuangco. Hindi na bago na kung saan-saan ang mga taga-NPC. Kanya-kanyang lakad ang mga miyembro nito: yung iba’y administrasyon, yung iba’y oposisyon. Pero mala-himala pa rin kung paanong napunta si Loren kay Villar gayong ang senadora ay isa sa mga bomoto laban kay Villar sa naunang pagtalakay ng Senado sa C5 controversy. Ayon kay Legarda, pumayag siyang maging katiket ni Villar dahil tinanggap ng huli ang kanyang mga plataporma — kabilang ang para sa kababaihan at kalikasan.

Dati na ring advocacy ni Villar ang mga isyu ng kababaihan, gayundin ang sa OFWs. Kaya naman siguro hindi rin kataka-takang matapos tanggihan ni Senador Noynoy Aquino, natuloy rin ang pagiging guest candidates sa Nacionalista ng mga senatoriable ng Makabayan Coalition, na kinabibilangan ng mga party-list gaya ng Bayan Muna, Gabriela, Migrante, at Kabataan. Ayon sa mga aktibistang sina Ka Satur Ocampo at Liza Maza, si Villar lang ang seryosong presidential candidate na nakipagdiskusyon at tumanggap sa kanilang mga plataporma at programa.

Kahit si Loren ay itinuturing ngayong balimbing ng mga kritiko, dati na rin siyang sumusuporta sa mga usaping isinusulong nina Satur at Liza gaya ng usapang pangkapayapaan. Marahil ay isa ring dahilan ito kung bakit natuloy ang pagsama kay Villar ng mga makabayang kongresista. Nauna nang nagdeklarang tatakbong independent sina Satur at Liza matapos i-anunsiyo ni Villar ang pakikipag-alyansa niya sa Kilusang Bagong Lipunan (KBL) ni Bongbong Marcos, anak ng yumaong diktador. Kinalaunan, binuwag ni Villar ang pormal na pakikipag-alyansa sa KBL. Naging guest candidate na lamang si Marcos, at gayundin ang mga makabayan.

Bagama’t hindi kasalanan ng anak ang kasalanan ng mga magulang, para sa marami ay hindi pa rin katanggap-tanggap ang pagsama ni Villar kay Marcos sa kanyang senatorial slate. Tinatayang lima hanggang sampung bilyong dolyar ang kinulimbat ng mga Marcos sa Pilipinas. Libu-libong ang mga biktima ng paglabag sa karapatang pantao — tinorture, pinatay o di na muling nakita matapos dukutin ng mga galamay ng diktadurya.

Dahil gusto ni Villar na makuha ang boto ng Ilokandia, hindi siya nangiming isama ang anak ng diktador sa kanyang tiket — kahanay ang mga kinatawan ng mga biktima ng diktadurya — at ipinahayag pang bukas siya sa paglilibing sa ama ni Bongbong sa libingan ng mga bayani. May mga naniniwalang masamang senyales ito. Sa gitna ng mga haka-hakang si Villar ang totoong kandidato ni Gloria Macapagal-Arroyo — na itinanggi kapwa ng kandidato at ng Palasyo -– nakakanerbiyos ito. Kung walang problema si Villar sa pakikipag-usap kay Marcos para pareho silang manalo, bakit nga naman siya magkakaproblemang makipag-usap kay Arroyo para pareho nilang makuha ang kapangyarihang gusto nila?

Si Manny Villar…

Ederic — Mon, 15 Mar 2010 06:57:32 +0000

Si Senador Manny Villar kasama sina Manny Pacquiao at Senador Loren Legarda.

Kapag tinanong ninyo ang mga kamag-anak ninyo rito sa Pilipinas kung nakaligo na ba sila sa bundok ng basura o nag-Pasko na ba sila sa gitna ng kalsada, malamang ay sasagot sila ng “‘Yan ang tanong namin: Tunay ka bang isa sa amin?” Kung hindi nila alam ang mga linyang ‘yan, ang payo ko’y padalhan n’yo sila ng bagong radyo o telebisyon.

Galing ‘yan sa campaign jingle ni Senador Manny Villar, kandidato sa pagkapangulo ng Pilipinas sa halalan ngayong Mayo. Sa mga nakalipas na buwan, maya’t maya’y naririnig sa radyo at napapanood sa TV ang political ad niyang iyan na nagtatampok sa mga batang kumakanta.

Maging sa Internet, kumalat na rin at nagkaroon pa ng maraming version ang jingle na nagsasabing “Si Villar ang tunay na mahirap…” Habang isinusulat ko ito, nai-LSS (last song syndrome) pa rin ako sa kantang ito. Sa paulit-ulit na pagkakarinig sa kanta, ibinabaon nito sa ating subconscious na si Villar ang karapat-dapat iboto bilang pangulo.

Pinaghandaan ni Senador Villar ang kanyang pagkandidato. Bago pa man dumating ang election season, bukod sa pagpapalabas ng TV ads ay nag-setup na siya ng isang website, ang Akalamo.com. Cool yung website. Huling-huli ang kakulitan ng kabataan kasi puwedeng mag-post ng kung anu-anong maling akala gaya ng “Akala ko guwapo, yun pala mukhang kabayo.” Pero ang pangunahing akala sa website ay: “Akala ko coño, yun pala laking Tondo.”

Ipinalabas din sa programang “Maalaala Mo Kaya” ng ABS-CBN ang istorya ng buhay ng nanay ni Villar. Dito ipinakita ang pagiging tunay na mahirap daw ni Villar dahil noong bata pa’y kasa-kasama siya ng inang nagtitinda ng isda at hipon sa Divisoria. Samantala, sa “Wowowee” ni Willie Revillame ng parehong istasyon, namimigay ng bahay at lupa bilang papremyo sina Revillame at Villar.

Kung tutuusin, halos sigurado na sana ang pagkapanalo ni Villar. Popular siya at may pondo para sa kampanya. Ngunit nagbago ang ihip ng hangin matapos pumanaw si dating Pangulong Cory Aquino. Hiniling ng marami ang pagtakbo ni Noynoy, ang nag-iisang anak na lalaki ni Cory at ng martir ng demokrasya na si Senador Ninoy Aquino. Tinanggap naman ni Senador Noynoy ang hiling ng mga tagasuporta ng kanyang mga magulang. Dahil naungusan ni Noynoy sa surveys, mas lalong kinailangang paigtingin ni Villar ang kanyang pangangampanya.

Tila di papipigil si Villar sa kanyang pagnanais na maluklok sa Malakanyang. Sa lahat ng mga kandidato sa pagkapangulo, siya ang may pinakamalaking ginastos sa political ads – tinatayang P1.2 bilyon sa tatlong buwan bago magsimula ang kampanya. Dahil sa ganitong paggastos, nagiging malapit sa intriga si Villar. Malaki raw ang ibinayad niya para ii-endorso nina Dolphy at Sarah Geronimo.

Kamakailan ay pinagbintangan siya ni Senador Dick Gordon ng panunuhol para umatras ang taga-Olongapo sa karerang pampanguluhan. Nauna nang nagkuwento ng tangkang panunuhol din si dating Pangulong Estrada, pero di siya nagbanggit ng pangalan kundi nagbigay lang ng clue na siguro’y maraming pera ang kandidatong gustong manuhol. Pinaratangan din ng vote-buying si Villar matapos habang nangangampanya ay mamigay siya ng tigdadalawampung piso sa mga bata. Itinanggi ng kampo ni Villar ang mga bintang at intriga.

Ang kahandaan ni Villar sa kampanya ay talaga namang inaasahan na sa bawat kandidato. Pero nakakabahala ang wari’y walang hangganang halaga ng salaping payag siyang gastusin para maging pangulo. Wika nga ng manunulat na si Angela Stuart-Santiago, “It’s obscene, the way, and the amount, Money Villar is spending to win the presidency.”

(Pinoy Gazette)

Melason

Ederic — Sun, 28 Feb 2010 14:33:22 +0000

Sikat na sikat ngayon dito sa Pilipinas ang Melason – isang loveteam na nabuo sa palabas na “Pinoy Big Brother” (PBB) ng ABS-CBN Channel 2. Sina Melisa “Melai” Cantiveros, tinaguriang Inday Kengkay ng General Santos City, at Jason Francisco, Boy Astig ng Mindoro, ang bumubuo sa mainit na tambalang ito.

Si Melai ay masayahin, napakaingay, at nakakatawa, samantalang si Jason ay tahimik, mahiyain, at mahilig matulog. Si Melai yung tipo ng babaeng hindi artistahin, pero pupuwedeng maging komedyanteng maaaring gumanap na anak o nakababatang kapatid ng isa pang komedyanteng si Marietta Subong, na mas kilala bilang Pokwang. Si Jason naman ay maliit na lalaki, pero may kaputian, at umiidolo kay Robin Padilla.

Sa PBB, pinagsasama-sama sa iisang bahay na puno ng kamera ang mga contestant na napili mula sa napakaraming nag-audition. Iba’t iba ang katauhan at pinagmulan ng mga napiling housemate sa bahay ni Kuya, at namumuhay silang magkakasama sa loob ng ilang buwan nang walang anumang pakikipagtalastasan sa sinuman sa labas ng bahay (liban na lamang sa paminsan-minsang pagbisita ng mga kilalang personalidad o piling-piling kaanak).

Layunin daw ng palabas na ipakita o palabasin ang tunay na mga ugali ng mga housemates. May mga task at games na ginagawa ang mga housemate, at ang lahat ng ito – pati na kanilang pagtulog – ay maaaring mapanood 24 oras, ng mga tagasubaybay sa labas. May mga kilala nga akong napupuyat sa kakapanood ng livestream ng PBB. Ang mga piling eksena sa loob ng PBB House ay pinagtagni-tagni at siyang ipinapalabas sa telebisyon gabi-gabi.

Sa season na ito, ang kuwento ng Melason ang pinakaminahal ng mga manonood. Nagsimula sa biruan ang kanilang pagtatambal sa loob ng “bahay ni Kuya” – ang tawag sa Big Brother house, pero unti-unti silang nagkadevelop-an. Ang biru-biruan, nauwi sa totoong ligawan. Pinakilig nila ang milyun-milyong fans na araw-araw na sumubaybay sa kanilang buhay sa loob ng pinakasikat na bahay sa buong bansa.

Nang matapos na ang palabas at maideklarang big winner si Melai at third placer si Jason, bawat show na puntahan nila ay dinudumog ng mga tagahanga. Ngayon pa lamang, may mga niluluto nang bagong palabas ang estasyon na pagbibidahan ng dalawa.

Ang Melason ay di gaya ng tipikal na loveteam tulad ng tambalan nina Bea Alonzo at John Lloyd Cruz na di-kataka-takang kakiligan ng mga manonood. Mga simpleng tao lang sina Melai at Jason na nagkaroon ng pagkakataong makilala ng madla. Ngunit ang pagiging simple – at karaniwan – ang naging susi upang mas mapamahal sila sa mga manonood. At habang nasa loob ng PBB House, naipakita ng Melason ang mas pagbibigay ng halaga sa pakikipagkapwa-tao at pakikipagkaibigan kaysa sa mga material na premyong maaari sana nilang makamtan.

Sa huli, ang patok ang Melason ang kanilang kuwento ay isa na namang paglalarawan ng posibilidad na kahit ang mga karaniwang tao ay maaaring sumikat at magtagumpay. Tinupad ng Melason ang mga lihim at hayag na pangarap ng marami sa kanilang mga tagahanga.

(Pinoy Gazette)

Titik ni Ederic

PNoy at wang-wang

Most Commented Posts

Bagong umaga

Related Articles

Koronang tinik

Related Articles

Eleksyon 2010

Related Articles

Babay, Gloria?

Related Articles

Ang tipo kong pangulo

Related Articles

Pangalan at pangako

Related Articles

Si Manny Villar… (2)

Related Articles

Si Manny Villar…

Related Articles

Melason

Most Commented Posts